Vakantie Oostenrijk Juni 2016

Vakantie Oostenrijk Juni  2016

Net voor het hoogseizoen even samen met mijn vrouw Martina er tussenuit met de mogelijkheid om te vliegvissen en iets van de omgeving te zien in Oostenrijk, liefst Tirol.

De Tuxbach, een bergbeek, ontstaat vanaf de gletsjer in Hintertux en stroomt achter het hotel in Vorderlanersbach langs. De visrechten over de eerste 8 km. is in bezit van Fam. Kirchler van Hotel Forelle.

Bijna langs de gehele Tuxbach loopt een wandelpad, dit betekent dat Martina met me mee kan, maar dan met e-reader, tuinstoel, paraplu en fototoestel, dit was medebepalend voor de keuze.

De weken voor ons vertrek heeft het extreem veel geregend, en het weer zou niet veel veranderen.

In Bayern wateroverlast en complete dorpen ondergelopen en in het Zillertal waren wegen geblokkeerd door modderlawines, dat beloofde niet veel goeds.

Toch maar vertrekken op 11 juni. Na een rit van 9,5 uur worden we hartelijk begroet door Eva Kirchler, de eigenaresse van Hotel Forelle, zij laat ons de kamer zien met balkon en uitzicht op de Tuxbach.

Voor het diner eerst nog even de benen strekken , en jawel hoor in de stromende regen, met een kleine 200 meter lopen zijn we al bij de Tuxbach. Een snelstromend, grijs gekleurd tot de rand gevulde bergbeek van 5 meter breed. Hier vliegvissen?

Terug in het hotel eerst maar genieten van het avondeten, een  4-gangen diner en een goed glas wijn, dit kunnen we elke avond verwachten,.

Natuurlijk kijken wat er aan vliegvissers aanwezig is.

2 vliegvissers uit Frankrijk, en een gezelschap van 4 echtparen ook uit Frankrijk waarvan de heren al sinds 1997 zowel in het voorjaar als in het najaar de Tuxbach bezoeken. Dan nog een echtpaar uit Hannover en een stel uit Frankfurt, hij Nederlander zij Duitse. Totaal 8 vliegvissers voor de Tuxbach die wel wat wilden vertellen over vliegen, vissen en vangen.

Al gauw werd duidelijk dat vanaf de gletsjer in Hintertux de Tuxbach ontstaat en in Madseit gevoed wordt met water van de Madseitbach, in Juns water van de Junsbach en in Lanersbach met water van de Lanersbach.


Het advies om nu vanaf Juns stroomopwaarts te gaan vissen ivm de kleur en de hoeveelheid water.

De volgende ochtend stralend mooi weer 15 ° en droog. Na een zeer uitgebreid ontbijtbuffet klaar om te gaan vissen,

Omdat ook hier evenwijdig aan de Tuxbach een wandelpad loopt, zijn we samen op pad gegaan, Martina met stoel en e-reader  en voor de zekerheid toch een paraplu. En ik met mijn vis attributen.

In Juns is direct aan het water een parkeerplaats voor tenminste 5 auto’s ,hier trof ik een glasheldere Tuxbach,  een keer breed met een hoofdgeul en veel laag water, een andere keer smal met grote stenen en diepe geulen, snelstromend maar ook stilstaand water achter grote rotsblokken.

Door het natte weer konden de boeren nog niet hooien wat mooie plaatjes opleverde, hoog gras met een overvloed aan weide bloemen waar de Tuxbach doorheen kronkelt.

Nu het waadpak aan , mijn AM TFFR #3  8” voorzien van een leader 4X met tippet 12,5/00 voorzien van een prince nimph en een sedge als beetverklikker.

En als dan een van je eerste worpen direct een beekforel oplevert is het plaatje kompleet.


Omdat de sedge geen aanbeten oplevert en ook nog eens slecht zichtbaar is als beetverklikker,  ondanks het gele kapje. Deze extra haak maakt de kans ook nog eens groter achter takken die tussen de stenen vast zijn komen te zitten of in het mos wat op stenen groeit te blijven haken, deze heb ik verwijderd, en de dag verder gevist met diverse nimphen. Het water is zo helder dat de nimph goed te volgen is en anders wel door een jagende forel wordt verraden.

Ik heb wel gemerkt dat hoe onschuldig het water er ook uit ziet, een waadstok geen overbodige luxe is omdat het water soms dieper is dan dat het eruit ziet en dan ook nog eens veel harder stroomt.

Je wilt af en toe oversteken, omdat je die ene poel achter die grote steen niet onbevist wilt laten.

Het stuk Juns tot Madseit afgewandeld, bevist en gefotografeerd, wat een prachtig landschap.

Om 16.30 uur begon het te regenen, wat betekent richting hotel. Vandaag zowel beekforel (Bachforel) als bronforel (Bachsaibling) gevangen, afmetingen van 15 tot 30 cm. Vrij redelijke afmetingen omdat de Tuxbach een hoog gelegen bergbeek is.


De volgende ochtend eerst de gletsjer bezocht in Hintertux, nog geen 12 minuten rijden vanaf het hotel, een internationaal goed bezocht ski gebied zowel in de zomer als in de winter tot een hoogte van 3200 meter, met vandaag een temperatuur -5 en 10 cm nieuwe sneeuw.

Helaas konden we niet van het uitzicht genieten, we bevonden ons letterlijk in de wolken.

Op de terugweg zien we in Hintertux de 2 franse vliegvissers uit het hotel. Even stoppen en een praatje maken.

Beide heren waren buiten adem, ze hadden net een klim gemaakt om het hoogteverschil van 60 meter te maken vanaf de Tuxbach naar de parkeerplaats.

Ze waren zeer enthousiast over het stukje viswater waar ze vandaan kwamen, de hengel was opgetuigd met een sedge, daaronder een nimph, daaronder nog eens een verzwaarde nimph.

Hiermee visten ze vooral aan zijkanten van het water en in de buurt van overhangende boomwortels of uitgesleten geulen onder het weiland, wat zeer veel en grote forellen opleverde.

De heren bedankt, en nu de waadbroek aan en hengel mee voor een korte wandeling, we komen weer in een prachtig stukje natuur, hier komt het water van de berg naar beneden denderen en gaat over in een bergbeek.


Dit gedeelte gevist met een Parachute Adams #8 met daaronder een nimph. Ook nu weer is de  nimph favoriet, de grote forellen bleven uit, daarvoor talrijke beek- en bronforellen.

De donkere lucht gevolgd door regen maakte om 16.30 een einde aan dit middagje vissen.

De volgende dag parkeren op de parkeerplaats Tuxer Mühle, en vanaf hier richting Hintertux gevist.

We hebben vanaf hier nog 2 km. Tuxbach tot aan de plaats waar ik gisteren gevist heb en zijn 3 van de 4 bergbeken al in de Tuxbach uitgemond, dus minder waterverplaatsing.

Ook hier glashelder water, ondanks dat het de gehele nacht geregend heeft. De Tuxbach is ook hier zeer afwisselend breed met veel ondiep water, dan weer smal met diepe geulen, ook hier weer het wandelpad naast het water in weer een prachtige omgeving.

Omdat ik geen oppervlakte activiteit kon waarnemen vandaag eens proberen met czech nimph #12 .

Dit keer zonder extra vlieg of beet verklikker. Lekker met het water mee laten voeren, dit leverde veel aanbeten op maar op de een of andere manier wist de helft van de forellen zich na het haken, tijdens het drillen,  van de haak af te draaien. Wat weer een ongecontroleerde zwieper van de hengel opleverde met als gevolg dat de nimph met lijn zich om de hengel draaide of zich stevig in een overhangende tak nestelde.

De volgende dag bleek dat het s`nachts had gesneeuwd vanaf 2000 meter, en daaronder behoorlijk had geregend, hierdoor was een deel van het talud van de Junsbach ingestort wat er voor zorgde dat het water een kleur had gekregen, dit kan inhouden dat alle vliegvissers  het eerste stukje Tuxbach opzoeken. We hebben er maar voor gekozen om met de auto op pad te gaan, en wel Zillertaler Höhenstraße de alpentuin van het Zillertal.

De volgende ochtend eerst een wandeling, de Wasserfallweg in Hintertux, na afloop je zelf trakteren op een heerlijke apfelstrudel met warme vanillesaus in het Hintertuxerhof, hier kun je met je waadpak aan zitten onder het overdekte terras. Vanuit hier weer af dalen naar de Tuxbach.

Wat opviel waren ineens de vele haften, dus mijn AM #3 voorzien van een parachute Adams #8, en het feest kon beginnen, elk klein of groot stukje rustig water achter een grote steen was goed voor 1 of 2 forellen, naargelang ik hoger kwam werd het moeilijker wat te vangen maar het lukte op gegeven moment, door lang genoeg een plek aan te werpen komt er toch een forel tevoorschijn, als je de vlieg maar laat meedrijven in de stroming en geen onnatuurlijke bewegingen veroorzaakt. Ook zittend op een groot rotsblok met stroomopwaarts direct boven je en direct onder het rotsblok een poel van zo'n 3 bij 3 meter, hier je Adams  door de stroming mee laten nemen, telkens weer wordt de Adams naar beneden gezogen om vervolgens in de hoofdstroom weer op te duiken. Het subtiel veranderen van richting van je leader betekent ik zit vast of weer een oergezonde sterke forel gehaakt. Tot laat in de middag doorgevist op een stuk van nog geen 200 meter Tuxbach.

Opmerkelijk is het dat ik niet een regenboogforel wist te haken in deze 10 dagen.



Door de vele regen voor en tijdens mijn verblijf heb ik toch nog op 50 % van de Tuxbach zeer goed kunnen vissen, in glashelder water. Ik verwacht dat bij weinig neerslag juist de andere 50 % van de Tuxbach zeer aantrekkelijk is. Ondanks de hoogte 1400m. van deze bergbeek herbergt hij beek-,bron- en regenboogforel van gem. 32 cm. De Tuxbach is overal goed toegankelijk en een makkelijk vliegviswater, wat niet gauw gaat vervelen, dat blijkt uit de stamgasten die al 10 tallen jaren trouw een weekje komen vissen. 

Veel ervaring heb ik niet met ijskoude stromende bergbeken in Oostenrijk, maar een privé lezing van Jan van den Boogaard , waar Jan zijn tips en trucks heeft gedeeld, is zeer waardevol voor mij geweest.

Jan Leferink




  


 








Lammers DTP       

               





(c) 2014 Vliegvis Vereniging Heelweg