Op bezoek bij Marco in Jämtland Zweden.

Op bezoek bij Marco in Jämtland Zweden.

Het is wel even kilometers maken.

Dinsdagmiddag ben ik vertrokken vanuit Zelhem om tussen 19:00 en 21:00 uur in te checken in Travemünde voor de veerboot naar Malmö.

De boot vertrok om 21:45 uur, na een goed diner aan boord heb ik de kooi opgezocht om vervolgens om 5.45 uur gewekt te worden voor het ontbijt.

Om half acht van boord gereden, nu nog 1200 km. rijden naar Marco en Karin.

Het is uiterst relaxt rijden in Zweden, de drukte overdag op de snelweg kun je vergelijken met een zondagochtend in Nederland om een uur of 6 maar dan met vrachtverkeer.

Tot een 100 km. na Stockholm rij je op de snelweg door een eentonig landschap met veel grote stenen, berkenbomen en dennen en met hoogteverschillen van 75 meter.

Maar daarna begint een totaal ander landschap met veel meer afwisselingen aan flora en hoogte verschillen.

Om 20.00 uur wederom inchecken maar ditmaal in het Ammereråns fiskecamp waar ik de komende dagen zal verblijven.



Birger Ajax, eigenaar en gids, heeft hier verblijven voor vliegvissers met zelfs een vliegviswinkeltje. (zie voor informatie https://www.ammeransfiskecamp.se)

Hij regelt zelf de overdracht van de sleutel voor mijn kamer en het uitschrijven van de visvergunning met een overzichtskaart voor ons gedeelte van de Ammerån, een kleine 20 km. visplezier.

Ondertussen is mijn gastvrouw Karin gearriveerd om mij mee te nemen naar hun zomerhuis, waar Marco al voor een warme maaltijd heeft gezorgd. Dit is 3 minuten rijden vanaf het fiskecamp.

Vanaf de hoofdweg voert een veldweg naar het vakantiehuis van Marco, Karin en de trouwe viervoeter Rembrandt. Het vakantiehuis staat verscholen achter bomen en struiken en is niet zichtbaar vanaf de openbare weg, gelegen aan een mooi strak gazon met daaromheen enkele bijgebouwtjes en met uitzicht op de Ammerån, hier kun je het wel uithouden.

Na een hartelijk welkom door mijn gastheer Marco, local voor de komende 7 dagen, mag ik aanschuiven om te genieten van Marco`s culinaire kunsten, wat hem zonder meer goed afgaat.

Na heerlijk te hebben getafeld hebben we afgesproken om morgenvroeg om 8 uur gezamenlijk te ontbijten en vanuit Ammer 171 ons visavontuur te starten.

We gaan vissen in de Ammerån, wat zijn oorsprong vindt in het bergland om via de bossen uiteindelijk uit te monden in Indalsälven.

De laatste 30 km. van de Ammerån wordt beheerd door Bottom Ammeråns VVB en is ons viswater.

De rivier, wat duidelijk een kalkstroomwater is, heeft een wisselend karakter met nu eens wilde stroomversnellingen en dan weer rustig stromend open water.

Dit karakter en deze eigenschappen zorgen voor een hoge pH waarde, wat de natuurlijke voortplanting van vlagzalm en forel ten goede komt, zodat we ook in de toekomst op deze prachtige vissen kunnen vissen.

Het visseizoen begint op 01 juni en duurt tot de sneeuw komt, een visverbod is er van 1 maart t/m 31 mei.

In deze prachtige rivier is een speciaal stuk van 2,2 km. waar alleen met een speciale vergunning mag worden gevist en alleen met de vlieg. Er worden maximaal 6 vergunningen per dag uitgeschreven en gevist wordt alleen van 12 uur tot de volgende ochtend 6 uur.

Ook hier geldt weerhaakloos vissen.


De volgende ochtend na het ontbijt gaan we vissen.

Marco gaat voor onze eerste visdag naar Överammer, het einde van het vistraject naar het gedeelte bij Storedet,.Het is een tiental kilometers rijden over een onverharde weg die parallel langs de Ammeråm loopt, om vervolgens linksaf te slaan en met de auto het bos in te rijden. Na 5 minuten een karrespoor te hebben gevolgd komen we uit bij een shelter met BBQ plaats.

Hier tuigen we onze hengels op en doen de waadpakken aan, om daarna nog eens enkele minuten een smal bospad te volgen, wat ook door elanden wordt gebruikt, wat te zien is aan de uitwerpselen die we op het pad tegenkomen, om zo bij het stukje Ammerån uit te komen wat Marco had uitgezocht.

De oever en de bedding van de rivier bestaan uit ronde stenen in alle afmetingen, die onder water spekglad zijn, hier zijn viltzolen en of spikes een must, niet zoals ik met vibram zolen onder mijn waadschoenen. Ondanks alle voorzichtigheid en een waadstok ben ik toch twee keer onderuit gegaan en heb een nat pak gehaald tijdens deze dagen.

Marco is al het water ingelopen en weet zijn eerste worpen al te verzilveren met vlagzalm.


Bij mij wilde het niet lukken, totaal geen activiteit bij en onder mijn Crazy Palmer. Navraag bij Marco leerde me dat hij de vlieg al vanaf de eerste worp had ingevet.

De Crazy Palmer drogen met Amadou en nu invetten, de vlieg blijft nu op het wateroppervlak drijven en krijgt opeens ook aandacht van de vlagzalmen, nu alleen nog haken.

Toch maar weer de kunst bij Marco afkijken, want die blijft maar vangen.

Hierna begin ik ook te vangen, mijn eerste zweedse vlagzalmen zijn nu een feit, allemaal tussen de 30 en 35 cm. met uitschieters naar +40 cm.

Het betreft allemaal zeer gezonde vissen, erg sterk, die in combinatie met de stroming de hengel steeds weer krom weten te krijgen.

De Crazy Palmer is de vlieg die Marco vooraf al adviseerde als droge vlieg, gebonden op een haakje #12 met een lijfje van claret antron dubbing, een rode ribbing, met een witte- of grizzly zadelveer afgemaakt, eenvoudig, maar een top vlieg waar we 90 % van de tijd mee hebben gevist en gevangen.

Het bindpatroon is ook te vinden op YouTube, zoek naar “Crazy Palmer Meek`s Flugfiske".

Nadat we dit gedeelte hebben afgevist is het tijd om te verkassen, terug naar de shelter waar ook de auto staat, maar voordat we wegrijden wordt eerst een vuurtje gestookt in de vuurplaats voor de shelter.

Marco heeft voor de lunch gezorgd, hotdogs. We grillen worst op het vuur en dan in het broodje met ketchup of zoete mosterd, zo lekker, en praten na over onze vangsten van die ochtend, wat volgens Marco nog beter kan.

Na het vuur te hebben gedoofd en alles weer opgeruimd vertrekken we naar een volgende stek, richting Grundforsen. We kunnen bijna tot aan de Ammerån rijden. Het water is hier wat ruiger, de stenen groter, hier is het oppassen want elke volgende stap in het water kan de ondergrond maar zo 30 cm. of meer dieper zijn.

Als ik eenmaal stevig in het water sta, met voldoende grip om mijn voeten, worden de eerste overheadcast worpen gemaakt. Er moet veel en snel gemend worden om de vlieg niet te laten driften.

Hier een vlagzalm te haken is dubbel genieten, dit is zo mooi, ook met de parachuteworp zijn de aanbeten goed te zien en de aanbeet en dril erna is pure adrenaline.

We sluiten tevreden onze visdag af, het was droog weer, aangename temperatuur, helder water met voldoende vlagzalm, vreemd genoeg geen forel gezien, verspeeld of gehaakt.

Weer in Ammer aangekomen verzorgt Marco het avondeten, dat smaakt ! Op het overdekte terras nog even nagepraat en daarna afgesproken om 8 uur weer gezamenlijk te ontbijten.

Het is tijd om het bed op te zoeken.

Als vliegvisser ben ik de laatste die het fiskecamp op komt oprijden, de andere gasten, jagers, liggen al op bed.

Na de berenjacht is op 3 september de elandenjacht gestart (in het Noorden, op andere plekken gelde andere begindata), een landelijk gebeuren. Er moet vanaf nu in heel Zweden zo`n 80.000 elanden worden afgeschoten. Birger Ajax heeft een jachtgebied waar enkele Nederlandse provincies makkelijk inpassen, hij heeft het dan ook druk deze dagen.

Voor de jagers begint de dag alweer om 3:30 uur, vandaar dat die nu al in bed liggen.

Voor zondag hebben we een vergunning voor het stuk Ammerån bij Grundforsen geregeld , het stukje viswater van 2.2 km in het natuurreservaat. Er zijn die dag geen andere vergunningen uitgeschreven.

Dus vanaf 12 uur tot 6 uur hebben wij dit water voor ons alleen.

Om klokslag 12 staan we aan het water. Op advies van Birger Ajax starten we bij Kejsarören, het water heeft hier een brede stroomgeul, dit betekent een gelijke stroomsnelheid over het gehele water. We hoeven niet ver het water in te waden om het diepere gedeelte te bereiken.

De gelijkmatige stroming maakt menden praktisch overbodig en de vlagzalmen die we vangen zijn gemiddeld 35 cm., cadeau krijgen doen we ze niet, ze zijn erg voorzichtig, de aanbeten zijn de ene keer uitbundig met sprong uit het water om vervolgens boven op de palmer te vallen, een andere keer wordt de vlieg opgezogen, of heel subtiel gespetter wat een aanbeet verraad. Prachtig vissen hier.

Nadat we ieder ongeveer 20 van deze jongens hebben onthaakt, vonden we het tijd om te verkassen, dit bleek achteraf een verkeerde keuze, na 1500 meter lopen langs de oever vonden we geen goede stek om verder te vissen.

We stonden voor de keus of 1500 meter teruglopen over die grote ronde keien, of 700 meter doorlopen en ons door Karin te laten ophalen, we kozen voor het laatste.

Bijna aangekomen op de plaats waar een pad omhoog loopt bood zich een veelbelovend stukje water aan. We konden het niet nalaten weer een stuk over die spekgladde stenen tot kruisdiepte te waden, maar dit keer werd de inspanning beloond, ook hier veel sterke vlagzalm. We hebben hier doorgevist tot we beiden de teller op 40 hadden staan.

Daarna Karin gebeld, zij heeft ons opgehaald. Het was al laat toen we eindelijk in Ammer aankwamen dus besloten we om uit te gaan eten. Daarvoor moet je wel 10 km. rijden naar Hammerstrand, dit is de dichtstbijzijnde grote plaats met scholen, 2 supermarkten, 2 banken, een bezinepomp en het Turkse pizza restaurant.

Gezien de VIP behandeling die Marco en Karin krijgen zijn ze waarschijnlijk veel en graag geziene gasten.

Inmiddels is mijn laatste visdag in de Ammerån aangebroken. We besloten om naar het stuk Ammerån te gaan waar in 2014 de Europese vliegviskampioenschappen zijn gehouden.

Ook hier weer een stuk door het bos gereden, daarna weer de smalle paden door het bos gevolgd om bij de Ammerån te komen waar in augustus 2014 de kampioenschappen zijn gehouden.

Dit stuk Ammerån is over een grotere lengte bijna hetzelfde zodat alle deelnemers toen dezelfde kansen hadden. Het viel Marco op dat het water hoger stond dan normaal, dus we moesten een behoorlijk stuk extra waden, in plaats van over de stenen lopen naar het diepere gedeelte.

Helaas leverde deze inspanning ons geen vis op. We zijn naar de stek gegaan waar we de eerste dag gevist hebben.

De auto weer naast de shelter geparkeerd waar we voor onze lunch weer zelf gaan bakken. Dit keer had Marco zelfgemaakte hamburgers bij zich, Een vuurtje is snel gemaakt, meestal ligt er voldoende hout, soms zelfs houtkrullen, al het BBQ bestek is ook aanwezig, dus bakken maar. Het is zo heerlijk dat dit allemaal mogelijk is in Zweden, deze vrijheid.

Met een volle maag starten we aan mijn laatste sessie vliegvissen in de Ammerån.

Het ging me erg goed af, volop gevangen, ook toen ik de crazy palmer verwisselde voor een klinkhamer, later voor een sedge, het bleef doorgaan.

Opvallend is dat we de afgelopen dagen niet één forel, die hier toch ook moeten zitten, gevangen hebben,.

Volgend jaar weer terug? Om dan ook eens in de stroomversnellingen te vissen met een streamer op forel of saibling.  

Ik heb fantastische dagen gehad in Ammer en mogen genieten van vooral de gastvrijheid van Marco en Karin, maar ook van de rust en ongerepte natuur van Zweden.

En natuurlijk in een prachtige omgeving samen met Marco veel vlagzalm gevangen.

Jan Leferink

www.ammeransfiskecamp.se/priser

Ammerån fotoanimatie van verblijf bij Marco

www.youtube.com/watch?v=SdsFa3EAWW0&t=12s

Crazy Palmer door Meek's Flugfiske

https://www.youtube.com/watch?v=7dUYFmcCN10&t=3s








(c) 2014 Vliegvis Vereniging Heelweg