Zeeforel Lauwersmeer

Voor de kerstperiode met familie een huisje geboekt in Lauwersoog. Als (vlieg)visser via internet informatie gaan opzoeken welke vismogelijkheden er in de buurt waren. Hier kwam het Lauwersmeer naar boven alwaar sinds een 7 tal jaren zeeforel wordt uitgezet met de bedoeling dat deze de Waddenzee optrekken om nadien terug te keren en te gaan paaien in de Drentse beken. Zodanig dat er op een bepaald ogenblik een natuurlijk bestand ontstaat en de uitzet gestopt kan worden.

Op zeeforel had ik nog nooit gevist en hierover bij Last Hope informatie gevraagd bij de mannen die reeds meerdere jaren in Denemarken hun geluk hierop hadden beproefd. De voorzitter Ton Fokker had dit meegekregen en mij geadviseerd Jan Kamman, voormalig hoofdredacteur van de Nederlandse Vliegvisser en afdelingshoofd bij Sportvisserij Nederland, te contacteren en om informatie te vragen. Hij is namelijk heel nauw betrokken bij dit zeeforelproject in het Lauwersmeer waar het de benaming “Vissen voor Verbinding” heeft. Op YouTube zijn hierover ook verschillende filmpjes te vinden.

Dezelfde avond nog een mailtje gemaakt aan de heer Kamman en gevraagd of de kerstperiode wel ideaal was om deze zeeforel te bevissen. Evenals welke Aftma hengel, lijn, leaderlengte en soort vliegen. Daags nadien kreeg ik de gevraagde informatie. Heel fijn en knap want die man kent mij absoluut niet en heeft toch de moeite genomen om mij onmiddellijk de gevraagde informatie te sturen. Het belangrijkste was dat deze periode absoluut niet ideaal was. Beter februari, maart daar eind januari opnieuw zeeforellen worden uitgezet.

Met deze informatie in het achterhoofd en gezien de voorspelde weersverwachtingen met veel regen en harde wind had ik besloten geen vlieghengel, waadpak en alles wat met vliegvissen te maken heeft mee te nemen. Ook had ik eigenlijk de ruimte niet in de auto gezien de familiespullen voor de kerstdagen. Wel kon ik een kleine werphengel en wat spulletjes voor het vissen met de Carolina rig en dropshot kwijt.

Ook had ik informatie gekregen waar de zeeforellen waren uitgezet. Hier de eerste dag een tweetal uurtjes met Creature baits geprobeerd op baars, snoekbaars,… maar geen enkele aanbeet gehad. Er was toch een vliegvisser bezig die ondertussen uit het water was gekomen en met deze man een praatje gemaakt. Vandaag had hij ook geen aanbeet gehad maar een drietal weken geleden had hij toch 2 zeeforellen weten te landen. Deze informatie heeft mij aan het denken gezet van … ze moeten er wel zitten en hoe kan ik ze toch proberen te vangen met het materiaal dat ik bij heb.

2 dagen later terug naar dezelfde plaats gegaan. Aan het Carolina rig systeem een kleine dropshot shad geknoopt en in plaats van na het inwerpen heel langzaam over de bodem te vissen snel binnen draaien. Misschien met de minder koude temperaturen die er waren zouden de forellen een prooi kunnen achterna jagen.

Ja hoor!!! Na een kwartiertje kreeg ik bij de kant een aanbeet van een zeeforel maar miste hem. Jammer want het zag er een mooie vis uit. Dit gaf mij moed met als gezegde: “De aanhouder wint”

Niet veel later, wel een stukje verder uit de kant, opnieuw een aanbeet. Maar het was geen zeeforel, wel deze snoek:

Ontzettend veel geluk gehad dat de tandjes van onze vriend mijn fluorocarbon lijn niet hadden doorgebeten.Vandaag dus geen blank en verder op dezelfde manier doorzetten. Plots was er een snoeiharde aanbeet opnieuw dicht bij de kant. Ik zag het lijf en de puntjes en dacht … dit is een zeeforel. Adrenaline puur van houden en landen. Gelukkig waren mijn vrouw en dochter juist in de buurt om deze mooie foto’s te maken. Wat een pracht!!!

Jean Pierre Louies